Het zal u niet ontgaan zijn: op 4 april 2009 verscheen de roman Binnen de huid van J.J. Voskuil. Bij leven publiceerde Voskuil twee romans. In 1963 debuteerde hij met Bij nader inzien, spelend in de periode 1946-1953. Tussen 1995 en 2000 publiceerde hij zijn zevendelige cyclus Het Bureau, dat speelt in de periode 1957-1989. In beide romans staan Voskuils alter ego Maarten Koning en diens vrouw Nicolien centraal.
Het viel menig lezer op dat tussen het einde van Bij nader inzien en het begin van Het Bureau de jaren 1954 - 1956 ontbraken. Nu is er dan Binnen de huid, de roman die zich exact in déze periode afspeelt. Het is de ontbrekende schakel tussen twee eerder verschenen romans. Kortom: met de verschijning van deze roman wordt een groots oeuvre voltooid.
Lees hier alvast een fragment.

In Binnen de huid zijn van de vriendengroep die Voskuil in Bij nader inzien portretteerde vrijwel alleen nog Maarten en Nicolien Koning en Paul en Rosalie Dehoes overgebleven. In de loop der tijd zijn tussen bijde paren emotionele spanningen ontstaan en deze komen in Binnen de huid aan de oppervlakte.
Als enige van de drie romans is Binnen de huid geschreven in de ik-vorm. Hierdoor wordt de lezer als nooit tevoren het gedachtengoed van Maarten Koning binnengetrokken. De roman toont een gevecht tussen zijn emoties en zijn ratio, en in dat gevecht 'binnen de huid' raakt Koning zelf het spoor af en toe bijster. Het is een intieme, genadeloos eerlijke en pijnlijke registratie van een schrijver die alleen door nauwkeurige verslaglegging kon hopen uit de put te klimmen waarin hij terechtgekomen was.